اخرین شعر مرا قاب کن و

تا که تنهایی ات از

دیدن او جا بخورد

وبداند که دل من با توست

در همین یک قدمی

                                                 اخرین تصویر از من توی ذهنت را

                                                با اشک و پروانه و شمع

                                                 در غروبی غرق باران

                                                زیر الاچیق سبز باغ تنهایی ها

                                                با همه عشق و پریشانی ها را

                                               برای لحظه ای اور به یادت

                                               تا بفهمد خاطرت

                                               تنها من باقی ماندم

                                              در شب بی کسی هایش

اخرین لحن صدایم را

برای لحظه ی دیدار

فقط بسپار در ان لحظه به گوشت

تا طنین اواز بهار

با تو همساز شود

وتا شاید اگاه شود قلبت

که منم تنها من

پیوند می زنم

تپش ثانیه های قلبم را با او

در خستگی ها و دلتنگی هایش

                                                        به تو میگم برای بار اخر

                                                       فقط در لحظه ی خوش حالی هایت

                                                      فراموش نکن تنها یک چیز را

                                                      هرگز در مورد ان فکر نکنی

                                                     حتی یه تصور

                                                      یا خیالی واهی

                                                     هر زمان یاد بی وفایی هایت

                                                    زنده شد در خاطرت

                                                    در ان لحظه است

                                                    که نباید هیچ وقت

مرا  اوری به یادگاری هایت

که احساس غریبی

اعتراف میکند با حسزت

که دیگر ای عشق دیر است!

تا حالا شده تا دم پرستش یکی رو دوست داشته باشی؟!

تا حالا شده به کسی برسی که انگار سالها به دنبالش بودی تا در کنارش به ارامش برسی؟

                                                                                   ارامشی وصف نا پذیر!

                                                                                   ارامشی که از نبودنش بترسی.

اون موقع است که انچنان دلتنگش میشی که از یه لحظه نبودنش اتش می گیری.اون موقع است

که دلت می خواد ثانیه به ثانیه زندگیت رو با عشق تقدیمش کنی.اون موقع است که لحظه به لحظه

در نبودنش دلگیر از روزگار میشی.

اون موقع که فکر میکنی چرا نمیشه ادما رو گذاشت تو چمدون تا بتونی هر جا میری اونم ببری!؟!؟

اون موقع که پای تلفن دلت می خواد به صداش گوش بدی حتی اگه حرفی برای گفتن نداشته باشی

گوشی رو نگه می داری که به صدای نفس کشیدنش گوش بدی واز صدای دم و بازدمش ارامش بگیری!

اون موقع که اسم دیوونه رو روت می ذارن و نگاه های مملو از تمسخر نگات می کنن.

اون موقع که وقتی تو تنهایی بهش فکر می کنی چنان تپش قلب می گیری که احساس می کنی الانه که قلبت بیفته جلوی پات

اون موقع که می فهمی عاشقی بد دردیه!

                                                               تا حالا شده؟!

به دلایلی برای یه مدت کوتاهی ازتون خداحافظی میکنم

با اینکه نمیتونم ازتون دل بکنم ولی مجبورم

از همتون تشکر میکنم نمیشه اسم برد اخه اونی که لطف کرده و حتی یه نگاه مختصری انداخته جای تشکر داره که این افتخارو داده

منو تنها نذارین و دیگه برنگردینا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

دوستون دارم

مهربانم ای خوب!

یاد قلبت باشد یک نفر هست که اینجا

بین ادم هایی که همه سردو غریبند با تو

تک وتنها به تو می اندیشد

وکمی

دلش از دوری تو دلگیر است

مهربانم ای خوب

 یاد قلبت باشد یک نفر هست که چشمش

به رهت دوخته وبر در مانده

و شب و روز دعایش این است

زیر این سقف بلند هر کجا هستی به سلامت باشی

ودلت همواره محو شادی و تبسم باشي

مهربان اي خوب

ياد قلبت باشد يك نفر هست که دنیایش را

همه ی هستی ورویایش را به شکوفایی احساس تو

پیوند زده

ودلش می خواهد لحظه ها را با تو به خدا بسپارد...

مهربانم ای خوب

یک نفر هست که با تو

پر اندیشه و شعر است وشعور

پر احساس خیال است وسرور

مهربانم این بار یاد قلبت باشد

یک نفر هست که با تو

به خداوند جهان نزدیک است و به یادت

هر صبح گونه ی سبز اقاقی ها را

از ته قلب و دلش می بوسد

ودعا می کند این بار که تو

با دلی سبز و پر از ارامش

راهی خانه خورشید شوی

وپر از عاطفه و عشق و امید

به شب معجزه ابی فردا

برسی!